مقام حضرت علي‌(ع) از زبان رسول اكرم(ص)

پيامبر عاليقدر اسلام(ص) مي‌فرمايد:
مَنْ ارادَ أنْ يَنْظُر الي نوحَ في تَقْواهْ
وَ الي ابراهيمَ في حِلْمِهْ ,
وَ الي موسي في هَيْلتِهْ ,
و الي عيسي في عِبادَتِه ,
فَلْيَنْظُرَ الي عَليِّ بن ابيطالب
هركسي بخواهد به تقواي نوح(ع) بنگرد,
و نيز به حلم و بردباري ابراهيم(ع) بنگرد,
و نيز به هيبت و شكوه موسي(ع) بنگرد,
و نيز به عبادت عيسي(ع) بنگرد, بايد آن شرائط را فقط در شخصيت والاي علي‌بن ابيطالب جستجو كند.   بحارالانوار ج39 / ص35 )

  علی را بشناسید....(ادامه مطلب)

و او در 13 رجب المکرم در بهترین نقطه ی دنیا که زمین کعبه زیر پایش و بیت المعمور آسمانش، چشم به جهان گشود

او چشم در چشم خدا به دنیا امد

او با نور بود که به دنیا آمد

او همراه رسول، بهترین خلقش بود

او نور بود که آفریده شد

نور او بود که خدا آفرید

و او شوق خدا برای افریدن شد

یا علی

نامــــــش برترین نام ها

همسرش برترین زنان

فرزندانش برترین فرزندان

و خــود او برترین پدران بود

از وجود نازنینش هر چه بگوییم نمیتوانیم توصیفش کنیم آنطور که خدا افریدش

او کامل کننده ی دین خدا بود در زمین  

فتبارک الله احسن الخالقین

عم یتساعلون. عن النباء العظیم. الذی هم فیه مختلفون .

یا علی (ع)

یا مولا...آنقدر از صفات برگزیده و رفتار و منش بزرگت تو دیدند که نتوانستند این همه خوبی را در وجود یک تن درک کنند..

در بیان وصف تو چیزی برای گفتن ندارم...و بهترین چیزی که دارم این ابیات زیباست که اگر عمری در پی معنایشان گردم هم نمیتوانم تو را آنطور که شایسته ی توست امیرمومنان خطاب کنم:

تا صورت پيوند جهان بود علي بود

تا نقش زمين بود و زمان بود علي بود

شاهي كه ولي بود و وصي بود علي بود

سلطان سخا و كرم وجود علي بود

هم ‌آدم وهم‌ شيث وهم ادريس هم ‌الياس

هم صالح پيغمبر و داود علي بود

هم موسي وهم عيسي وهم خضروهم‌ايوب

هم يوسف وهم يونس وهم هود علي بود

مسجود ملائك كه شد آدم ز علي شد

آدم چو يكي قبله و مسجود علي بود

خاتم كه در انگشت سليمان نبي بود

آن نور خدائي كه بر او بود علي بود

آن شاه سرافراز كه اندر شب معراج

با احمد مختار يكي بود علي بود

آن كاشف قرآن كه خدا در همه قرآن

كردش صفت عصمت و بستود علي بود

آن قلعه گشائي كه در قلعة خيبر

بركند بيك حمله و بگشود علي بود

آن گرد  سرافراز كه اندر ره اسلام

تا كار نشد راست نياسود علي بود

آن شير دلاور كه براي طمع نفس

بر خوان جهان پنجه نيالود علي بود

اين كفر نباشد سخن كفر نه اين است

تا هست علي باشد و تا بود علي بود

حضرت در نامه ای مینویسد:

 من و رسول خدا (ص) چون دو شاخه ایم از یک درخت ِ رُسته و چون آرنج ِ به بازو بسته ""

یا امیرالمومنین(ع) همه شاهد بودند که اسلام با وجود تو همچون کودک نوپایی قوت ایستادن گرفت..درست در ان لحظاتی که تمام اسلام در مقابل تمام کفر قرار گرفت...درست در شب لیلةالمبیت..درست در لحظه ی فتح خیبر...درست در ان لحظات که گوینده ندا داد :

«« لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار »»

این روز بزرگ و عظیم رو تبریک میگم آقای خوبم

روز تولد مولود کعبه سرور اوصیاء امیرمومنان..علی (ع)....پدر عزیزته

ما هیچ کدوممون علی (ع) رو نشناختیم...ما هیچ کدوم نتونستیم روح بزرگشو درک کنیم و اونجور که خدا ازمون میخواد حتی اسمشو صدا کنیم!

و همه ی همه ی آفرینش از گل وجود پیغمبر و برادرش و جانش علی (ع) و شما اهل بیت بود

ماها هیچ وقت نمیتونیم اونجور که شایسته ست شما رو توصیف کنیم..از خوبیا..از توحیدتون..از ایمانتون..از تقوای الهی تون و از روح با عظمتتون و از خیلی از صفاتی که هنوز اونقدر بزرگ نشدیم که حتی اسمشو هم یاد بگیریم! حرف بزنیم

ماها فقط میتونیم با همه ی وجود و از صمیم قلب شما رو قطب عالم امکان قرار بدیم..سرورمون باشید..همه ی زندگیمون باشید و راهتون راهمون باشه

و محبتتون چراغ قلبمون...و نورتون روشناییه روزو شبمون باشه

علی (ع) رو کسی نفهمید...میگن علی برای مردمان اون زمان قابل درک نبود..بزرگتر از فهمشون..اما آقای خوبم

همچون این تیغ برنده ی افتاب که صبح 13 رجب رو به نامش کرده برام روشنه که علی (ع) توی هر زمانی اگه می بود درک نشدنی بود

حرفمو همین جا نیمه کاره رها میکنم که هیچ وقت هیچ کلامی نمیتونه در برابر شما کامل باشه

فقط یه چیزو از پدر عزیزت به یادگاری دارم و سعی میکنم همیشه داشته باشم

یه دعای ناب...که تنها به بهترین اصحابش گفت:

اللهم ابعثنی علی الایمان بک و التصدیق بمحمد رسولک و الولایة لعلی بن ابی طالب و الایتمام بالائمة من آل محمد، فانی قد رضیت بذالک یا رب

بیا تا بهونه دست مردم دنیا ندیم

بذا بین خودمون بمونه ما با هم بدیم

یادته هرچی می خوندن توی گوش من و تو

ما با خندمون میگفتیم که تموم و بلدیم

روزای قشنگ آشنایی که تموم شدن

کم کمک زیر تموم قولا و حرفا مون زدیم

می دونی نمی دونم چی شد یه جای سرنوشت

که حالا برای موندن دو تامون مرددیم

تشنگیمون از چشای هم رفع نمی شه

منو تو منتظر یه بارش مجددیم

تو نگفتی می ری و منم نگفتم می مونم

جلوی راه هم و گرفتیم و یه جور سدیم

زندگی جدول ضربه پر تقسیمه ولی

من و تو گناهمون اینه که تنها عددیم

تو پشیمونی و من خوب می دونم می خوای بری

می گی اما ما که هیچی رو بر هم نزدیم

چقدر باید برای همدیگه بازی کنیم؟

کاش از اول نمی گفتی که به هم می اومدیم

اشعار:: سیاوش (مدیرسایت)